Flevodorp

De mobiliteit in Nederland legt een steeds zwaardere druk op de directe leefomgeving. In het gebiedsconcept Flevodorp hebben belanghebbenden het laatste woord in een woonomgeving die autovrij is, en waarin speelse natuurlijke afscheidingen en groene architectuur de boventoon voeren. Getracht wordt een ideaalbeeld te spiegelen als antwoord op de onthaastings problemen van de hedendaagse samenleving, waarin kinderen weer vrij en veilig bezit kunnen nemen van hun omgeving. In Flevodorp worden gewenste woning en omgeving geïntegreerd. De hoge kwaliteitseisen voor de omgeving vertalen zich via een webtoepassing naar een specifieke doelgroep, die op een innovatieve wijze omgaat met mobiliteitsafhankelijkheid en de relatie met de directe omgeving. In Flevodorp wordt een radicale keuze gemaakt, waarin de auto als vooruitgangssymbool van weleer op creatieve wijze op een tweede plan wordt gezet.

Care-taker

The Transfomerhouses exhibition addresses the current city renewal project underway in Amsterdam's 'Indische Buurt' and the gentrification and transformation it is causing. It does so by presenting research side-by-side with 'reactions' by six leading artists and architects, photographs documenting the neighbourhood, several events, a public debate and the actual city-renewal plans.

In this exhibition Dennis Kaspori and Jeanne van Heeswijk present their latest project named 'Care-taker, a short history of collective housing in six chapters'. In five chapters five special locations / moments / persons that are remarkable for this area will be put on the historical map. In the sixth chapter a collective concierge (care-taker) will become part of the community by living there and for three months being available for the inhabitants. During that time he will also become the eyes and ears of the neighbourhood. His goal is to help them realise their wishes and ambitions and to translate these to a concrete collective programme that inhabitants can use in the development of their own living community. This project is developed in cooperation with Annet van Otterloo, Arjen Damen and Jeroen Hiemstra.

Dennis Kaspori en Jeanne van Heeswijk is gevraagd met een voorstel te komen hoe het proces van stedelijke vernieuwing in de Indische Buurt kan bijdragen aan een andere profilering van de buurt. Het project ‘Caretaking’ schrijft, in zes hoofdstukken, een korte geschiedenis van collectiviteit in de Indische Buurt. Het project gaat uit van de verwachting dat de stedelijke vernieuwing door de bestaande bewoners zelf gedragen en gestimuleerd kan worden. Te vaak is stedelijk vernieuwing immers een abstract proces dat over de hoofden van de betrokken bewoners plaatsvindt. Stedelijke vernieuwing is gebaat bij een toename van elke vorm van betrokkenheid. In een tweede fase van het project zal een ‘care taker, een actieve concierge, zijn intrek nemen in een woning in een woonblok in de Indische Buurt. Daar zal hij, naast zorg dragen voor diverse onderhoudsklussen in omliggende woningen registreren welke behoeften en wensen leven onder de bewoners.

Rotterdam Vakmanstad | Rotterdam SkillCity

With the rather robust transition from Labour City to Cultural City Rotterdam runs the risk of neglecting an infrastructural dimension of the city. Urban renewal in a physical sense cannot go without a social and cultural program. It is important to create a vision of the future of the city that more people can belong to. Therefore we propose a stepping-stone vision that we like to call Rotterdam SkillCity. A vision that strives for an entrepeneurial craftmanship that is based on the stimulation of edication and social formation. This craftmenship however should not be seen as a regressive concept. It is about taking the creative potential of people serious and to develop this potential into creative skills. Rotterdam SkillCity is therefore a chance to close the gap that has been created through rapid developments and a limited global-economic perspective on the city. Without this more inclusive strategy that is able to translate social cohesion and cultural awareness in every crevice of the city, Rotterdam as a Cultural City runs the risk of being nothing besides a branding strategy.

Nederland vergrijst en ontgroent, maar Rotterdam en omgeving verjongt. Als we de statistieken bekijken dan zien we dat in heel Nederland het aantal bejaarden en ouderen toeneemt en het aantal babies en kleuters blijft afnemen. In Rotterdam daarentegen neemt het aantal babies, kleuters en basisschoolkinderen toe, evenals de - jonge - beroepsbevolking. Maar wat gaan al die dynamische jongeren in 2025 doen? Hoe wordt het steeds verder verkleurende intellectuele kapitaal, dat nu en in de komende tijd opgeleid wordt aan hogescholen en universiteit, ingezet voor de verdere ontwikkeling van stad en regio? Welke bijdrage leveren jongeren met een Mbo-opleiding? Kunnen de door die jongeren verworven skills iets betekenen voor een stedelijk gebied, waar ook in 2025 de mouwen opgerold worden en waar het schoon, heel en veilig is?

De Rotterdam Index

De Rotterdam Index (RIX) is een Stedelijke Informatiemarkt. Het is een concept voor een online handelsspel dat in staat is interessante gegevens voor stedelijke planning en beleidsvorming te genereren. Dit spel waaraan iedereen kan meedoen geeft de mogelijkheid om met een denkbeeldig startkapitaal van 10.000 rixen te beleggen in de wijken van Rotterdam. Doordat de website dagelijks van zoveel mogelijk nieuwsberichten over de verschillende wijken wordt voorzien, kunnen bewoners en andere geïnteresseerden laten zien hoe goed ze de ontwikkelingen van de verschillende Rotterdamse wijken inschat. RIX laat de gevoelstemperatuur zien van de verschillende wijken.

RIX is sinds 1 maart 2006 online; RIX kan hier gespeeld worden.

Face Your World

Urban renewal is a process that is highly regulated and raises the suggestion that social interaction is obviously implied, but actually is not. Urban renewal is often a source of conflict between residents, developers and government. In the centre of the processes, and especially those wherein the city life twists, cultural interventions are often the only manner in which engagement in these processes can again be generated. Our efforts are doomed to fail if we don’t start thinking about the question how to maximize the potential for open dialogue, communication and collective action within a community. By stimulating this commitment we might be able to develop tools that will enable us to collectively shape the environment we live in. The key to this is the creation and implementation of an infrastructure or network of support that can maintain such a dialogue and create the conditions for a more inclusive form of urbanism.

The StedelijkLab (UrbanLab) functions in this way. It is an open design studio where members of a neighbourhood collectively work on the design of their daily environment. The Lab is a place to deal with issues like urban renewal, education, neighborhood participation and the rol of art in public space which are already complex in themselves and tries to connect them within the context of a concrete design assignment.

Door deel te nemen aan een kunstwerk dat stedelijke ontwikkeling, computer technologie en creatief denken samenbrengt nemen jongeren en wijkbewoners in het project Face Your World de taak van stedelijk ontwerper op zich. Met behulp van de software maken ze samen met Jeanne van Heeswijk, Dennis Kaspori en de ontwerpafdeling van het stadsdeel een nieuw ontwerp voor het nog aan te leggen ‘Staalmanpark’. De Interactor, zoals deze software heet, stelt ze in staat hun omgeving te manipuleren, combineren en hergebruiken om zo zelf een nieuwe en innovatieve visie op hun stad te ontwikkelen.

Blauwe Huis | Parade der Stedelijkheid

The Netherlands have a long history in centralized planning and large scale housing. That tradition has enabled a place like IJburg to emerge out of nothing in just a few years. But at the same time that tradition makes it difficult for residents to have a say in the creation of their own living environment, let alone to build their own house. Besides that, planning is more and more under a doctrine of monofunctionality and segregation which makes any form of public life already impossible beforehand. Mobile and temporary infrastructures like ambulant trade or temporary amenities can break through this doctrine without requiring large scale urban interventions. At the same time these infrastructures can be an answer to the total absence of amenities in the first years of places such like IJburg.

The Parade of Urbanity functions as a kind of acupuncture by animating the public life and the amount of amenities in such areas on a small but highly effective scale. This form of instant urbanism can operate where needed and can link people and places.

Met het project 'Parade der Stedelijkheid' onderzoeken Jeanne van Heeswijk (kunstenaar) en Dennis Kaspori (architect) hoe via kleine ingrepen op kleinschalige maar doelgerichte wijze het openbare leven op gang kan worden gebracht en het voorzieningenniveau tijdelijk verbeterd wordt. De ontmoeting dient als basis voor sociale, culturele en economische ontwikkeling. Ze richten zich op mobiel ondernemersschap omdat deze daar waar nodig, als een soort 'stedelijke accupunctuur', kan opereren en door op verschillende locaties aanwezig te zijn verbanden kan leggen.

Zo zal Het Blauwe Huis een impuls geven aan de stedelijke dynamiek door te interveniëren met projecten die gezien kunnen worden als een vorm van instant stedelijkheid. Dit zijn projecten waarmee de doctrine van segregatie doorbroken kan worden en die proberen de publieke ruimte tot gedeelde ruimte te maken, zonder dat dit grootschalig stedenbouwkundig ingrijpen vereist.

De Krachtige Stad

Het stedelijke landschap van Nederland is sterk aan het veranderen. De Nederlandse stad wordt geconfronteerd met tal van ingrijpende ontwikkelingen waar zij een antwoord op zal moeten formuleren. Dit project nodigt u uit een bijdrage te leveren aan een globale conditietest van de Nederlandse stad. Is zij krachtig genoeg om de toekomst met vertrouwen tegemoet te kunnen zien?

Bijzondere aandacht is er voor de Randstad. In april startte bij DG Ruimte van het ministerie VROM het project Strategische Agenda Randstad 2040. In de zomer heeft dat een eerste resultaat opgeleverd. Er is een voorlopige agenda met opgaven geformuleerd die vijf hoofdonderwerpen omvat. Deze agenda staat nu ook hier ter discussie en iedereen kan een bijdrage leveren aan de verdere aanscherping en concretisering.

Het Wilde Wonen

Het Wilde Wonen is een website die tot doel heeft een continue bijdrage te leveren aan de discussie omtrent woningbouw en ruimtelijke ordening in Nederland. De basis van hetwildewonen.nl wordt gevormd door een weblog met relevant nieuws. Hetwildewonen.nl is een open forum waar ideeën over een verdergaande democratisering van de woningbouw uitgewisseld en bediscussieerd kunnen worden. De website probeert daarmee de ideeën van het wilde wonen niet zozeer uit dragen als wel verder te ontwikkelen. Maar dat is slechts het begin. Momenteel wordt gewerkt aan verschillende ‘tools’ die deze democratisering niet alleen maar bespreekbaar maar ook toepasbaar maken.

Met Ariadne

Het project ‘Met Ariadne’ probeert ouderen op een speelse manier te betrekken bij het zorgdragen voor zichzelf en hun omgeving. Kenmerkend van dorpsgemeenschappen is vaak het netwerk van intensieve contacten en sociale controle en tegelijkertijd leveren ze een bijdrage aan het overdragen van de leefgemeenschap waar ze deel van uitmaken.

Culturele Ontwikkelingsplanologie, Heerhugowaard

In samenwerking met DRFTWD Office Associates wordt gewerkt aan de invulling van een gebied van 30ha, waarvan 20ha woningbouw (550 woningen) en 10 ha landschap, in Heerhugowaard. Hiervoor is een strategie ontwikkeld die uitgaat van een sterke verweving van landschap en woningen en een vroegtijdige betrokkenheid van de bewoners binnen het planproces. Dit heeft geleid tot een nieuw organisatorisch en ruimtelijk model voor gebiedsontwikkeling: Culturele Ontwikkelingsplanologie.

Momenteel wordt gewerkt aan een publicatie over dit model. Dennis Kaspori en Arno van der Mark geven door middel van een eigen visie en interviews met verschillende financiers, ontwikkelaars en ontwerpers inzicht in het proces en de consequenties die het heeft voor de huidige organisatie van de woningbouw en planologie. Het gebied in Heerhugowaard wordt getoond als case-study. Daarnaast levert beeldend kunstenaar QS Serafijn een beknopte lexicon van deze culturele ontwikkelingsplanologie.

Open Source Architecture

Open source architectuur vereist een omkering van denkkaders en geeft zowel sociaal als economisch een andere kijk op het idee van vernieuwing. De belangrijkste les die open source voor de architectonische praktijk hebben is dat het mogelijk is om op een andere manier tot vernieuwing en de ontwikkeling van ideeën te komen. Het bestaande model met het autonome genie van de hoofdontwerper aan de top van een strikte hierarchie is gesloten. Het alternatieve model daarentegen is gebaseerd op samenwerking. Het volgt de netwerklogica die uitgaat van een effectieve distributie van ideeën waardoor deze ideeën binnen verschillende situaties getest en verbeterd kunnen worden. Er wordt gebruikt gemaakt van de zwermintelligentie van een grote groep gebruikers cq. ontwikkelaars.

Open source architecture requires a shake-up of established ways of thinking and a different interpretation, both socially and economically, of the concept of innovation. The existing model with the autonomous genius of the chief designer at the top of a strict hierarchy is ‘closed’. The other model is based on cooperation. It conforms to the network logic of an effective distribution of ideas, as a result of which these ideas can be tested in different situations and improved. It makes use of the ‘swarm intelligence’ of a large group of users and/or developers.

Bewoningsin(ter)venties

De mondige en zelfbewuste burger, uitvoerig geïnformeerd door klus-, woon- en lifestyleprogramma’s, geeft tegenwoordig als woonsconsument zelf aan hoe hij of zij wil wonen. De grootschalige, top-down en aanbodgerichte aanpak van de afgelopen decennia zal plaats maken voor een meer vraaggestuurde, kleinschalige en gedifferentieerde aanpak. Ten tweede zal het woningbouwvraagstuk steeds sterker vervlochten raken met maatschappelijke vraagstukken als mobiliteit, veiligheid en zorg. Thuiswerken, levensbestendige woningen zullen het woningbouwvraagstuk de komende jaren alleen nog maar complexer maken. Deze ontwikkelingen zullen tot een grotere differentiatie in de woningbouw leiden. Ze vragen om een grote mate van flexibiliteit in de organisatie van het ontwerp- en bouwproces. Daardoor verandert planning van een eenmalige actie in een voortdurend proces van afweging en afstemming. Bewoningsin(ter)venties is een inventarisatie van de bandbreedte waarbinnen de beoogde differentiatie en flexibiliteit van de woningbouw tot stand kan komen. Het uiteindelijke doel van dit onderzoek is te komen tot een meer geëngageerde vorm van woningbouw.